حدود حجاب و زینت در اسلام

درباره حدود حجاب و زینت در اسلام قرآن می فرماید:

«ای پیغمبر! به همسرانت و دخترانت و به زنان مؤمنین بگو که جلباب های (روسری های) خویش را به خود نزدیک سازند.

این کار برای اینکه شناخته شوند و مورد اذیت قرار نگیرند نزدیکتر است و خدا آمرزنده و مهربان است.»

حدود حجاب و زینت دراسلام

«اگر منافقان و بیمار دلان و کسانی که در شهر نگرانی به وجود می آورند، و از کارهای خود دست برندارند ما تو را علیه ایشان خواهیم برانگیخت.در آن وقت مدت کمی در مجاورت تو خواهند زیست.»

وقتی زن پوشیده و سنگین از خانه بیرون رود و جانب حجاب و عفاف و پاکدامنی را رعایت کند بدین وسیله شناخته می‌شود که زن نجیب و عفیف می باشد و بیماردلان از اینکه به آنها طمع ببندند می پوشند و جرات نمی کنند معترض آنها شوند. زیرا معلوم می شود اینجا حریم عفاف است،چشم طمع کور و دست خیانت کوتاه است.

زن مسلمان باید آن چنان در میان مردم رفت و آمد کند که علائم عفاف و وقار و سنگینی و پاکی از آن هویدا باشد و با این صفت شناخته شود، و در این وقت است که بیماردلان که دنبال شکار می گردند از آنها مایوس می گردند و فکر بهره‌کشی از آنها در مخیله شان خطور نمی کند.

می بینیم که جوانان ولگرد همیشه معترض زنان جلف و سبک و لخت و عریان می گردند.

وقتی که به آنها اعتراض می شود که چرا مزاحم می شوی،

می گویند اگر دلش این چیزها را نخواهد با این وضع بیرون نمی آید.

این دستور که در این آیه آمده است مانند دستوری است که خطاب به زنان رسول خدا وارد شده است:

« در سخن گفتن رقت زنانه و شهوت آلود که موجب تحریک طمع بیماردلان می‌گردد به کار نبرید»

در این آیه دستور وقار و عفاف در کیفیت سخن گفتن را بیان می‌کند؛

و در آیه مورد بحث دستور وقاد در رفت و آمد را.

  • حرکات و سکنات انسان گاهی زباندار است.
  • گاهی وضع لباس، راه رفتن، سخن گفتن زن معنی دار است
  • و به زبان بی زبانی می گوید دلت را به من بده
  • در آرزوی من باش، مرا تعقیب کن.
  • گاهی برعکس با بی زبانی می گوید دست تعرض از این حریم کوتاه است.

همچنین قرآن درخصوص حدود حجاب و زینت در اسلام می‌فرماید :

«آنان که بدون جهت مردان و زنان با ایمان را آزار می رسانند بهتان و گناه بزرگی مرتکب می گردند».

این آیه رسما به کسانی پرخاش می کند که مردان و زنان مسلمان را آزار می رسانند .

بلافاصله دستور می‌دهد که در رفتار خود وقار و سنگینی را کاملاً رعایت کند تا از آزار افراد مزاحم مصونیت پیدا کنند.

افرادی که در کوچه‌ها و خیابان‌ها مزاحم زنان می‌گردند ازنظر قانون اسلام مستحق مجازات سخت و شدیدی می باشند .

قرآن می فرماید:

« اگر اینها دست از عمل زشت خود برندارد تو را فرمان می دهیم که به آنها حمله بری که دیگر جز اندکی در پناه تو نخواهند بود.»

حداقل آنچه از این آیه مفهوم می‌شود تبعید آنها از جامعه پاک اسلامی است.

جامعه هر اندازه برای عفاف و پاکی احترام بیشتری قائل باشد برای خائنان مجازات شدیدتری قائل می شود و برعکس .

از کارهای بسیار زشت برای زن این است که خود را برای نامحرم زینت کند.

او با این عمل ناشایست خود، ضربه ای عظیم بر انسانیت، شرف و جایگاه عظیم و ممتاز خود زده و روحش را آلوده کرده و به صورت کشتزاری پر از آفت در آمده است که محصول دامانش جز اینکه حیوانی شهوت پرست باشد چیز دیگری نخواهد بود.

از جمله مواردی که پیامبر خدا نهی فرموده این است که:

«زن حق ندارد خود را برای غیر شوهرش زینت کند، اگر چنین عملی را مرتکب شد برخداست که او را در جهنم اندازد و در آتش بسوزاند.»

و نیز فرمود:

«هر زنی که بوی خوش استعمال کند و از خانه بیرون رود، مورد لعن قرار میگیرد تا زمانی که به خانه برگردد.»

توجه نکردن به زیبایی های زن ،موجب می شود که زن از وسیله خوش بودن مرد خارج شده و برای خانواده نقمت شود و عفت خویش را ازدست بدهد به همین جهت ،مرد باید لطافت روحی زن را مورد توجه قرار داده و تا حدود امکان نیازمندی های لازم او را در مسئله جمال و زیبایی شهوی مرتفع سازد.

وصیتی از امام امیر المومنین علیه السلام به حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام :

«با پوشاندن و در حجاب قرار دادن زن ، دیدگان آنها را (از دیدار دیگران) باز دارد زیرا سختگیری در حجاب ، برای ابقاء (شرف و شخصیت) آنان ، بهترین وسیله است. وارد کردن اشخاص غیر مورد اعتماد بر زنها، فسادش کمتر از بیرون رفتن آنهاست(یعنی هم بیرون رفتن از منزل دارای فساد است و هم راه دادن مرد اجنبی به خانه، مستننج فسادی بیشتر) و اگر بتوانی چنان کنی که زنان ،جز تو مرد دیگری را نشناسد، چنین بکن.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *